Víkari.is - Fréttavefur Bolvíkinga
Viðtöl við Víkara | 27.7.2011 20:41:13 | Morgunblaðið
Brosti breiðar en sú sem kom fyrst í mark

Bolvíkingurinn Kristín Ketilsdóttir tók þátt í skemmtilegri áskorun í Kína þegar hún synti 500 metra yfir hina straumþungu Gulá. Viðtal Skapta Hallgrímssonar við Kristínu birtist í síðasta Sunnudagsblaði Morgunblaðsins þar sem hún segir frá áskoruninni. Til fróðleiks má geta þess að Kristín er dóttir Ingibjargar Vagnsdóttur og Ketils Helgasonar.

Brosti breiðar en sú sem kom fyrst í mark

Kínverjar standa oft á hverju ári fyrir keppni, þar sem synt er yfir stórar, straumþungar ár. Feðginin Ketill Helgason og Kristín dóttir hans, sem bæði eru búsett í Kína, fengu á dögunum boð um að taka þátt í slíkri áskorun; Syndum yfir ána, í borginni Xunhau í Qinghai-héraði. Kristín náði takmarkinu, en Ketill ku þegar byrjaður að búa sig undir að komast alla leið að ári...

 

„Sundkennarinn hans pabba, stelpa sem er mjög virk í þríþrautarheiminum hér í Kína, var beðin um að fá einhverja útlendinga til að taka þátt í keppninni,“ segir Kristín, spurð að því hvernig til kom að feðginin voru með. Ketill var reyndar að taka þátt í annað skipti, en þetta var frumraun Kristínar.

 

Synti 500 m metra


Átta útlendingum frá fimm löndum var boðið að taka þátt. Kristín er búsett í Shenzhen, sem er í Guangdong-héraði við landamæri Hong Kong en Ketill býr í Dalian í norðurhluta landsins. Borgin Xunhua er hins vegar í norðvesturhlutanum við landamæri Tíbet og Xinjiang. Um langan veg var að fara - loftlínan frá heimili beggja er um það bil 2.000 km til Xunhau - en allur kostnaður; flug, gisting, fæði og skráningargjöld - var greiddur af yfirvöldum og íþróttasamtökum héraðsins.

 

„Áskorunin fólst í því að synda yfir Gulá, sem er önnur lengsta á Kína og sjötta lengsta á í heimi,“ segir Kristín við Sunnudagsmoggann. Keppendur syntu þó „bara“ þvert yfir ána eins og venjan er, en á móti straumnum, alls 500 metra, á 3,35 mínútum.

 

„Það er mjög vinsælt hjá Kínverjum að synda yfir ár og keppt er í því víða um land á hverju ári. Það þykir bera vott um hreysti, rétt eins og sjósund á Íslandi, og Maó formaður er sagður hafa stundað sund í ám. Í keppninni tók þátt fólk víðs vegar úr landinu, þar á meðal atvinnusundmenn en þeir hafa til mikils að vinna því góð peningaverðlaun eru fyrir efstu sætin í hverjum aldurshópi. Þeir sem synda yfir Yang Tze til að mynda og vinna hljóta 8.000 bandaríkjadali [andvirði tæplega einnar milljónar króna] en inntökuskilyrðin eru að geta synt 400 metra á innan við sex mínútum, í 50 metra laug.“

 

Í Gulá voru inntökuskilyrðin þau að efstu 12 úr hverjum aldurshópi á laugardeginum fengu þátttökurétt í keppnina á sunnudeginum.

 

„Þetta var fyrsta skiptið mitt til að synda yfir ána en áður en ég fór hafði pabbi lýst aðstæðum ítarlega fyrir mér, en ég taldi lýsingar hans stórlega ýktar. Eftir að hafa synt nokkur sumur í sjónum við Hesteyri og buslað í jökulánni á sundbol taldi ég að þetta yrði ekkert mál. Ég hafði því ekki einu sinni fyrir því í prufusundinu á föstudeginum að fara ofan í ána til að venjast kuldanum heldur ákvað ég að nýta mér adrenalínflæðið sem fengist við að stinga sér ofan í!“

 

Það reyndist hræðileg hugmynd, að sögn Kristínar, „því það var eins og ég hefði stungið mér ofan í fötu fulla af klökum og ég náði vart andanum. Ég var komin vel frá markinu þegar ég var tekin upp í af einum björgunarbátnum. En þvílík tilfinning!“

Daginn eftir kom faðir hennar til borgarinnar og haldið var annað prufusund sökum þess hve margir voru ekki komnir á

staðinn daginn áður. „Pabbi kom með blautgalla handa mér en ég ákvað að gera aðra tilraun til að komast yfir ána í sundbol og mér gekk betur í þetta skipti. Ég notaði tvær sundhettur eins og mér hafði verið ráðlagt en ekki hlustað á fyrri daginn, og í þetta skiptið komst ég yfir án þess að fá hjálp frá bát en var þó fyrir neðan markið.“

 

Kristín segir eitt og annað gera fólki erfitt fyrir. „Fyrst ber að nefna hvað loftið er þunnt sem gerir andardrátt erfiðari en venjulega, en borgin er í yfir 1.800 metra hæð. Það er reyndar skárra en flestar aðrar borgir héraðsins sem eru í yfir 3.000 metra hæð. Annað er hvað áin er straumþung. Maður er ekki fyrr búinn að stinga sér en maður er kominn á fulla ferð! Það er þess vegna sem fólk syndir á móti straumnum allan tímann. Svo eru viðbrigðin heilmikil fyrir líkamann að vera í 25-28 stiga hita og stinga sér svo ofan í ána sem var 11 gráður á keppnisdag.“

 

Kristín segist vanur sundmaður en alls ekki sé sambærilegt að vera í sundlaug eða að synda í á sem þessari. „Ég varð að anda í öðru hverju taki nánast allan tímann og þurfti stanslaust að minna mig á að synda upp í móti því um leið og maður gleymir sér tekur áin af manni öll völd,“ segir hún.

 

Breiðasta brosið

 

„Svipurinn á mér þegar ég kom í mark á sunnudeginum, beint fyrir ofan rauða dregilinn, hefur greinilega lýst því vel hversu ótrúlega hamingjusöm ég var með að ná yfir, því kynnirinn sem tók á móti þátttakendum tilkynnti mér að brosið væri mun stærra á mér heldur en stelpunni sem kom fyrst í mark!“

 

Af þeim 178 sem skráðir voru til leiks komust 57 í lokakeppnina, en í fæstum aldursflokkum þurfti reyndar undanúrslit að sögn Kristínar, því þátttakendur voru ekki það margir. „Af þessum 57 náðu einungis 40 yfir. Af útlendingunum vorum við þrjú sem komumst alla leið,“ segir hún og er ánægð. „Þetta var ótrúlegt ævintýri og ég bíð spennt eftir að fara til Xunhua aftur að ári! Þá ætlar pabbi líka að komast yfir ána...“ segir Kristín.

Ertu dóttir þess hávaxna sem var hér á síðasta ári?

Zinghai (Qinghai) er fjórða stærsta hérað landsins. Flestir íbúa Kína eru af Han þjóðarbrotinu, eða 92%. „Í Qinghai eru þó einungis 54% Han og í borginni sem við heimsóttum aðeins 6%, en borgin er sérstök fyrir það að vera sjálfsstjórnarsýsla fyrir lítið þjóðarbrot sem kallast Salar,“ segir Kristín.

 

Fólk af Salar þjóðarbrotinu kom upphaflega frá Tyrklandi og einungis 1,85% Kínverja teljast til þess. „Þetta eru múslimar sem hafa verið búsettir í Qinghai frá því í byrjun þrettándu aldar. Í borginni Xunhua eru 62% íbúanna Salar og flestir aðrir eru af öðrum múslimskum þjóðarbrotum,“ upplýsir Kristín.

 

Hún hefur verið mikið í Kína í rúman áratug og komið til flestra héraða, „en að koma til Xunhua var alveg ný upplifun. Alls staðar má sjá menn með hvítan koll, konur með svartar slæður á höfði, fjöllin minna hvað helst á Villta Vestrið og tóna vel við heiðskíran himininn, bláa ána, sem varð reyndar gul keppnisdaginn, og grænan gróðurinn.“

 

Kristín segir að útlendingar veki mikla athygli á jafn afskekktum stað. „Íbúarnir voru einstaklega vingjarnlegir, buðu upp á ferskar aprikósur og valhnetur sem allsstaðar vaxa þarna. Nokkrir komu að mér með galopin augun og sögðu: Mikið ertu stór! og spurðu hvort það gæti verið að ég væri dóttir hávaxna mannsins frá Íslandi sem þau höfðu séð árið áður. Það passaði.“

 

Kristín skoðaði sig töluvert um. „Ég og tvær vinkonur mínar komum m.a. að þar sem verið er að byggja mosku fyrir 8 milljónir júan [sem samsvarar tæpum 145 milljónum króna], en á þessu svæði er algengt að skattpeningum sé varið í bænahús, ólíkt öðrum stöðum í Kína.“

 

Fyrir utan moskuna sat hópur eldri Salar-manna, kínversk vinkona hennar gaf sig á tal við þá og „þegar ég spurði hvort ég mætti láta taka mynd af mér með þeim svöruðu þeir játandi. Ég hljóp til þeirra og setti hendina utan um þann sem sat næst mér, en hann hrökk í kút og hræðslusvipur kom á hann! Ég var fullkomnlega ómeðvituð um hversu óviðeigandi þetta er, en maðurinn sem er strangtrúaður múslimi hafði aldrei verið snertur á þennan hátt af annarri en konunni sinni. Ég var vægast sagt miður mín en hann tók þessu vel. Eftir stutt spjall komumst við að því að þetta var í fyrsta skiptið sem þessi nýi vinur minn hafði verið myndaður, 70 ára gamall. Daginn eftir fór ég því með útprentaða mynd af okkur í ramma að moskunni og gaf honum.“

 

Lesendur [Morgunblaðsins] muna ef til vill eftir grein hér í Sunnudagsmogganum, þegar hún sagði frá langri og strangri hjólaferð sinni um Kína. Hún var líka með hjólið í farteskinu að þessu sinni, til þess að geta séð sig um á svæðinu. „Pabbi nýtti tækifærið og fékk það lánað til að gera slíkt hið sama. Hann rakst meðal annars á mannvirkið Gong Bo Xia sem er 1500 MW virkjun. Hún er því stærri en allar vatnsaflsvirkjanir á Íslandi samanlagt. Vatnsmagnið í ánni er því gífurlegt og eins styrkurinn. En þess má geta að Gong Bo Xia er einungis ein af mörgum virkjunum í Gulá og langt frá því að vera sú stærsta.“

 

Sunnudagsblað Morgunblaðsins 24. júlí 2011


Myndbandið
Næstu viðburðir
Ekkert fannst!
Nýjustu myndirnar
Smelltu til að skoða Vígsla snjóflóðagarðanna
Snjóflóðavarnargarðarnir Vörður og Vaki í Bolungarvík voru vígðir laugardaginn 20. september.